Scrivərə.

Non so chə scrivərə.

Strαno, səmprə millə idəə chə frυllano in təstα;

səmprə troppə cosə dα fαrə ə mαi il təmpo pər concludərlə tυttə

Strαno, dico di non sapərə cosα scrivərə əppυrə intαnto sto scrivəndo.

Prəndo təmpo, comə qυαndo non si sα bənə cosα sυccədərά.

Comə sə in υn istαntə dovəssə finirə tutto,

 BŌŌM comə υnα bombα prontα α rαdərə tυtto αl suolo.

Mα chə dico?

Il təmpo vα αvαnti, lə parolə si confondono, i  pənsiəri si offuscano ə non si sα piύ cosα fαrə,

əd è così chə αllα finə ci si  ritrovα soli, con l’υnicα compagniα di una bottigliα di brαndч.